เง้อ....>< ก็ น า น ๆ ที อ่ า เ น อ ะ ก ว่ า จ ะ ม า อั พ

คิดถึงบล๊อกนี้จัง...ว่าอย่างงั้นมั้ย??..

หลายๆวันก่อนก็เพิ่งกลับมาจากค่ายง่ะน่ะ....

ก็สนุกดี ดำขึ้นเป็นกองเรย...55+

แต่ว่ายังงัยก็เนอะซักหน่อยปีหล่ะหน....

แต่ปีนี้ไปค่าย..ตอนที่กำลังเดินทางอยู่ๆพ่อก็โทมา...พระเจ้าไม่เคยมีเหตุการ์ณอย่างนี้มาก่อน

บอกได้เลยจากใจจริงว่า...นู๋รักป๋าน่ะค่ะ...

พ่อโทมาเราก็ซาบซึ้ง....เอาร้องไห้ซะงั้นหง่ะ.....บ๊องแระ...

แต่ว่ามันก็รู้สึกดีจริงๆๆ....ง่ะน่ะ

เพื่อนกูมันก็กระแทกเหล้ากันใหญ่..มันบอกว่าผิดหวังในความรัก...

โอ้ววว!! พระเจ้าช่วย ความรักมันเลวร้ายอย่างงั้นเรยหลอ

งั้นต้องลองพิสูจน์ซักตั้งงง....!!!

55+ ความรักหรอ...เรื่อยๆๆเฉื่อย..ม่ะมีอะไรตื่นเต้น...มีแต่การเหนี่ยวรั้งหล่ะมั้ง..

เท่าที่สัมผัสมา....แต่ว่าอยากจะลองมีความรักที่มัน..รู้สึกดีๆๆ.

ตอนนี้ไม่เอาหรอกรักแบบนั้น....รักเพื่อนที่สุดดดดเรยย...โบโบ้

อยากทุกคนมีความรักอ่านะ

เรามีความสุขที่จะมองเหนคนอื่นรักกัน...

มันรู้สึกดีกว่าเรามีความรักจริงๆๆๆเองง่ะ..สำหรับตอนนี้ง่ะนะ

รักที่จะเห็นโคะเงะเดินจูงมือกัน..ไปช๊อบปิ๊ง...แล้วโคะก็ตามใจเงะมากมายซะด้วยซิ

เห็นเค้ารักกันเราก็มีความสุข...

by tangkoshii(มือใหม่ ติชมกันได้ เกิดจากความบ้าของตัวเอง!!)

รักไม่ได้เลวร้ายไปซะทุกอย่างหรอก...โลกก็หมุนด้วยความรักนี่นา...

รักมีหลายรูปแบบแล้วแต่คนจะมองและจะเลือกสัมผัส...

ยังงัยก็มีความสุขที่จะรักแล้วกันน...

ตอนนี้ถ้าถามว่า เลือกคนนที่เรารักหรือรักเรา??

เราก็ตอบเหมือนนิวง่ะ...เลือกที่จะอยู่กะคนที่เรารักยังงัยซะมันก็สบายจัยเรานี่นา

รักชิเงอากิ คาโต้....แต่ชิเงอากิต้องรักกะเคย์อิจิโร่ โคยาม่าตลอดไปน้า...

คิดถึงเพื่อนโบโบ้ทุกคนที่สุด...

เราจะเจอกันอีกไหม ไม่มีคัยบอกเราได้ซักที..

เวลาผ่านไปเรื่อยๆๆ...และพวกเราต้องเดินไปข้างหน้า

แล้วเราจะมีเวลาย้อนหลังคิดถึงกันมั้ย...???

รู้สึกดีจัยที่ได้เป็นส่วนหนึ่ง..และจะเป็นตลอดไป...

ต อ ง กรูคิดถึงเมิงจิงๆๆ กรูม่ายอยากให้เมิงน้อยจัย..จริงๆกรูไม่กระทำแต่กุรักมึงน่ะ

เ ดื อ น กูจะอยู่กะเมิงตลอดไปน่ะเราจะไปต่อมหาลัยเดียวกัน...กูจะอยู่ข้างเมิงตลอดไป

ม า ส ขอบคุณสำหรับสติที่เมิงเตือนกรูตลอด..อย่าทิ้งเราไปน่ะ

นิ ว กรูขี้ลืมหว่ะ..แต่หลายๆอย่างก็เพราะเมิงอีกแหล่ะ....รักเมิงะโว้ย...

อิ๋ ง "คุณขา"ชอบว่าเราแต่เราชอบที่จะฟังน่ะอิ๋งคือร้อยยิ้มของเรา

เ บ็ นมึงทำให้กรูรู้ว่ากูยังเด็กหว่ะ...แต่ยังงัยดีจัยที่มีมึงน่ะ

เ ก่ ง อีเหี้ยยอย่าทิ้งกรูไปดื้อๆซิ..แล้วกรูจาวาดรูปให้คัยอีกง้า..ไม่มีคนว่าเหงาจัง

จ า ร์ คนหอมคนโปรดเราชอบแกล้งจาร์มากและเราจะรักจาร์ตลอดไป

จู น เมิงจะแคะฟันอีกมั้ยง่ะ...แล้วจะมีว่ากรูเถื่อนอีกง้า><

สุ เรืองวันนั้นเราผิดเองน่ะ ขอโทดที่ทำให้สุร้องไห้....เรารักสุน่ะรู้รึป่าวว

นุช เมิงคือเพื่อนสุดที่รักเลยหว่ะ...แมร่งชอบแกล้งกูแต่ว่าไอยากให้เมิงจากกูไปเรยง้า

ฝ นกูรักมึงหว่ะเคยได้ยินคำนี้จากปากกูรึป่าว....กูชอบเวลาเมิงยิ้ม..ของคุณนะมื้อกลางวันง่ะ

กิ๊ ฟ กรูร่วมทุกข์มากับมึงเยอะเหมือนกัน กูสู้ชีวิตเพราะเมิง รักมึง มึงเตื่อนสติกู มึงเข้าใจกู และกรูจะขอรักมึงตลอดไป.. กูไม่อยากจากมึงไป อยากให้ที่มึงบอกว่าไปชลแค่ความฝันได้มั้ยว่ะ....แต่มึงต้องไปเพื่ออนาคต

ลาก่อน...บทเพลงแห่งรักจากเพื่อนจบลงแล้ว..

พบกันเพื่อจากลา...จากลาเพื่อรอมึงมึง มึงและก็มึงกลับมา

"กว่าจะรักเท่าวันนี้ กว่าจะมีคนมาเข้าจัยต้องใช้เวลา ใช่เพียงมองตากันเมื่อไหร่

อยากจะคิดต้องจากกันเป็นแค่ฝันแต่ความจริงนั้เรายังอยู่เคียงข้างกันดั่งวันวาน"

....ข อ บ คุ ณ ที่ ทำ ใ ห้ รู้ สึ ก ว่ า ชี วิ ต กู ยั ง มี คุ ณ ค่ า ห ว่ ะ

พูดไม่ออกม่ายรู้จะทำยังงัยดี..

ทามมายมันต้องเป็นแบบนี้ง่ะ

ไม่ได้โทษนาย ไม่ได้โทษความจริง แต่...โทษผลแห่งความจริง

แล้วทำไมหล่ะคนเรามันพลาดกันไดหรือคุนไม่เคยพลาด??

ทามอาไรทำไม่ถึงไม่คิดว่าอนาคตคนอื่นเค้าจาต้องเสีย

ภูมิจัยหรอ รู้สึกดีหรอ ฮ่ะชั้นถามหน่อย...

คุหมีน้อยนายสู้ๆน่ะ ชั้นจะเป็นกำลังจัยให้น่ะ

นายจะอยู่ใจในชั้นน่ะตลอดไป

และนายจะต้องกลับมากน่ะ มาสร้างรอยยิ้มให้กับชั้นน่ะ

ยิ้มไดก็เพราะนายเส้ากะเพราะนาย

นายคือทุกรสชาติที่ชั้นขาดไม่ได้

อย่าไปสนจัยกับคนที่เค้าทามนายเป็นแบบนี้

เริ่มต้นใหม่....

เดิน..ก้าวต่อไปไปกับชั้น เพื่อให้ถึงวันพรุ่งนี้

พรุ่งนี้ๆๆๆๆจนพรุ่งนี้ที่นายจะกลับมาเหมือนเดิม

น้องคนเล็กของนิวส์

รู้มันคุซาโนะ ฮิโระคุง นายมีอารายที่เหมือนกะชั้นหลายๆอย่าง

ก็คือ....เราเป็นน้องสุดท้ายงาย

นายเป็นคนเล็กของNewS

ชั้นเป็นคนเล็กของโบโบ้ เห็นมั้ยเราเหมือนกัน

นายกับชั้นก็ชอบสร้างร้อยยิ้มให้กับคนรอบข้างงาย....อิอิ

รักนายที่นายเป็นนายรักนายตลอดไป

ม่ะเป็นรายชีวิตก็เป็นอย่างงี้แหล่ะมีทุกรส

ทุกข์ สุข ครบทุกรส ถึงจาเรียกว่าชีวิตที่สมบูรณ์แบบ

ถ้าขาดอันไหนไปมันก้อไม่ใช่ชีวิต....เนอะๆ

ชั้นจะรอนายตลอดไป

เพราะนายจะต้องกลับมา....เติมเต็มให้เป็นนิวส์

to hiRokung

หากเปรียบกับชีวิตของคน เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับฤดู คงเป็นฤดูที่แสนสดใส

และถ้าวันหนึ่งวันไหน ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ

"ว่ามันคุ้มค่า(แค่ไหนที่เฝ้ารอ)"

เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน
เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป

คุหมีน้อยแร็ฟโย่ว.....เทอจะอยู่ในใจชั้นตลอดไป

ชั้นจะรอนายเพราะชั้นเชื่อๆในตัวนาย...ว่านายจะทำได้แน่

อย่าคิดมากน่ะหมีน้อย...อย่าเอาเมื่อวานที่เรียกว่าอดีตมาตัดสินนาย

เหมือนที่คัยๆทำ

แต่อย่าน้อยชั้นจะไม่ตัดสินจัยนายแบบนั้นแน่ๆ

นิวส์รอนายอยู่น่ะ